สิ่งหนึ่งที่สมาชิกวัดพระธรรมกายได้รับการปลูกฝังคือการสร้างบารมีเป็นทีม ซึ่งเราเข้าใจกันดีว่าโดยทั่วไปแล้วคนไทยไม่ถนัดทำงานเป็นทีมมากนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการมาทำงานพระศาสนาเป็นหมู่คณะใหญ่นั้นก็ยิ่งไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ด้วยเหตุที่คุณยายอาจารย์ท่านวางระบบระเบียบไว้ดี ท่านฝึกศิษย์รุ่นเก่าไว้เป็นต้นแบบและท่านเหล่านั้นทั้งบรรพชิตและอุบาสกอุบาสิกาก็ช่วยคุณยายดูแลหล่อหลอมสมาชิกรุ่นต่อๆ มาด้วยหลักการอุดมการณ์เดียวกัน ซึ่งก็ทำให้หมู่คณะเติบโตขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
ในบรรดาสมาชิกของหมู่คณะนั้น มีบ้างบางรายที่เมื่ออยู่ร่วมครอบครัวธรรมะผ่านไปสักระยะหนึ่งแล้วรู้สึกว่าตนเองไม่เหมาะจะอยู่เป็นสมาชิกเขตใน ก็ได้ผันตนเองออกไปตามเส้นทางที่คิดว่าพอเหมาะกับตน โดยที่เขาเหล่านั้นก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนชาววัดพระธรรมกายที่ยังสร้างบารมีร่วมกันต่อไป แต่ในบรรดาผู้ที่เคยเป็นสมาชิกของวัดนั้นมีบ้างเพียงบางรายที่จากไปด้วยความขุ่นข้องหมองใจ
และบุคคลเพียงแค่ไม่กี่คนนี้ ก็เอาความคิดเห็นส่วนตนในทางลบไปกล่าวร้ายหรือโจมตี ทั้งๆ ที่ตนเองก็อยู่ในครอบครัวธรรมะนี้อยู่หลายปี ซึ่งหากมองกันอย่างคนที่เข้าใจเรื่องราวที่เกิดขึ้นนั้นก็เห็นได้ว่าสาเหตุหลักอย่างหนึ่งคือการเอาแต่ใจตนเองของคนเหล่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งมักเป็นคนที่สมัยยังเป็นสมาชิกอยู่นั้นเคยได้สิทธิหรือโอกาสที่ค่อนข้างพิเศษกว่าปกติทั่วไป พอถึงจุดหนึ่งที่ตนเองไม่ได้อย่างที่เคยเป็นก็ยอมรับไม่ได้และก็มักเอาเหตุอย่างใดอย่างหนึ่งมาเป็นข้ออ้างในขณะที่ท่านอื่นๆอีกจำนวนมากต่างก็เข้าใจว่าความจริงเป็นอย่างไร แต่สมาชิกชาววัดทั้งหลายก็มักจะนิ่งไม่ปริปากถึงเรื่องราวทั้งปวงโดยไม่จำเป็น
